نکاتی در مورد تعهد نویسی در قراردادها

تعهد یعنی التزام به انجام کاری و یا خودداری از انجام کاری

نکته اول اینکه در نگارش قرارداد باید از مبهم گویی، کلی گویی، لغات دوپهلو،استعارات، اصطلاحات کنایی و هر آنچه باعث شک و تردید در مفهوم متن قرارداد می شود پرهیز کنیم.

در تعهد قراردادی، یعنی زمانی که شخص در یک عقد تعهدی را برعهده میگیرد، برای متعهد تکلیف و برای متعهدله حقی ایجاد میگردد که موجب میشود تا شخص متعهد ملزم به اجرای تکلیف شده و در صورت عدم اجرای آن متعهدله بتواند الزام وی به اجرای تعهد را از دادگاه مطالبه نماید

همچنین به موجب ماده 226 قانون مدنی، در صورتی که عدم اجرای تعهدات از سوی متعهد موجب وارد شدن خسارت به متعهدله گردد، وی حق دارد تا خسارت ناشی از عدم انجام تعهد را مطالبه نماید

در نگارش قراردادی  باید تمامی ریسک‌های احتمالی در نظر گرفته شود اما باید در قرارداد کاملاً ساده و به زبان روان نوشته شده باشد. توضیحات بیش از حد طولانی در قرارداد بار روانی منفی برای طرفین ایجاد خواهد کرد.

قرارداد باید خوانا و قابل فهم باشد به طوریکه شخص ثالث با مطالعه و بررسی آن به تمامی نکات آن پی ببرد. *شخص ثالث می‌تواند یک داور، وکیل، کارشناس و یا قاضی باشد.

*اگر اطلاعات قرارداد محرمانه باشد یا نوع قرارداد به گونه ای است که نباید اطلاعات آن افشا شود می‌بایست این مورد حتماً به عنوان یک ماده یا تبصره در قرارداد ذکر شود

*در صورتی که قراردادی بدون رضایت دو طرف منعقد گردد قرارداد باطل خواهد بود. در واقع این نوع قرارداد جزو معاملات سفیه قرار گرفته و فاقد اعتبار قانونی خواهد بود..

پیشنهاد می‌شود قبل از انعقاد قرارداد چند جلسه مذاکره در ارتباط با مفاد قرارداد برگزار شود تا اعضا درباره متن قرارداد به جمع بندی مشترک برسند..